Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Δρ Μιχαήλ Δ. Μιχαήλ Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω :Αγαπητέ Βασίλη, Σου επισυνάπτω επιστολή, σχετικά με την Προσφυγή

Αθήνα, 23 Ιουλίου 2014
Κύριο
Βασίλειο Κινούς
Πρόεδρο των Νοσοκομειακών Ιατρών Ρόδου (ΣΝΙΝΡ)
Ρόδος

     Αγαπητέ κύριε Κινούς,
Σε συνέχεια της τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχα μαζί σας, σχετικά με το ζήτημα της Προσφυγής για τις διαδοχικές μισθολογικές περικοπές στις αποδοχές του συνόλου των Ιατρών κλάδου Ε.Σ.Υ. από την 01-08-2012 και εφεξής, επιτρέψατέ μου να θέσω υπόψη σας τα εξής:
1.     Όπως έχει κριθεί νομολογιακά (ενδεικτικά: ΣτΕ 1584/2009, 2786/2008, 166/2007 κ.ά.).:
"επί αγωγής για καταβολή αποδοχών, η υποχρέωση καταβολής των οποίων προκύπτει ευθέως από το νόμο, το αντικείμενο της διαφοράς περιορίζεται σε ορισμένο ποσό δεδουλευμένων αποδοχών, το οποίο ζητείται για ορισμένο παρελθόν χρονικό διάστημα, δεν αποτελεί δε αντικείμενο του ενδίκου αυτού βοηθήματος ο καθορισμός των αποδοχών για το μέλλον, ο οποίος, αφορών στην ενεστώσα μισθολογική κατάσταση του υπαλλήλου, δύναται να επιδιωχθεί, αποκλειστικά, με την άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως και ήδη, υπό το καθεστώς ισχύος του Ν. 2721/1999, με την άσκηση προσφυγής κατά της σχετικής πράξεως ή παραλείψεως της Διοικήσεως".
Εξάλλου, το άρθρο 1 παρ. 2, περ. θ’ του Ν. 1406/1983 (ΦΕΚ Α’ 182), όπως η περίπτωση αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 29 παρ. 3 του Ν. 2721/1999 (ΦΕΚ Α’ 112), ορίζει ότι,
στη δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων υπάγονται οι διοικητικές διαφορές ουσίας που αναφύονται κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας που αφορά, μεταξύ άλλων, τις κάθε είδους αποδοχές (δεδουλευμένες ή μη) του προσωπικού γενικώς του Δημοσίου, των οργανισμών της τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτης και δεύτερης βαθμίδας και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, οι οποίες ρυθμίζονται από τις διατάξεις κανονιστικού περιεχομένου.
Περαιτέρω, στο άρθρο 6 παρ. 1 του Ν. 2717/1999 (ΦΕΚ Α’ 97), ορίζεται ότι,
«1. Η σε πρώτο βαθμό, εκδίκαση των διοικητικών διαφορών ουσίας ανήκει στο τριμελές πρωτοδικείο»
και στο άρθρο 63 παρ. 1 του αυτού Νόμου, ορίζεται ότι,
«1. Με την επιφύλαξη όσων ορίζονται σε ειδικές διατάξεις του Κώδικα, οι εκτελεστές ατομικές διοικητικές πράξεις ή παραλείψεις από τις οποίες δημιουργούνται κατά νόμο διοικητικές διαφορές ουσίας υπόκεινται σε προσφυγή».
Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, ο νομοθέτης, μετατρέποντας σε διαφορές ουσίας τις κάθε είδους διαφορές περί τις αποδοχές των υπαλλήλων, θέλησε, προφανώς, να καταστήσει ουσιαστικές, όλες γενικώς τις διαφορές, οι οποίες καταλήγουν να έχουν προεχόντως, χρηματικό αντικείμενο (βλ. ΔΕφΑθ 1675/2010 Τμ. Ζ’ Ακυρωτικό, σκ. 3, με περαιτέρω παραπομπή σε ΣτΕ 2797/2005 ΔιΔικ 2006, σελ. 636, ΔΕφΑθ 2606/2006).

2.      Ενόψει όλων των ανωτέρω, με την πρότασή μου, προκρίνω σαφώς την άσκηση Προσφυγής ουσίας (αντί Αγωγής), επί της οποίας θα εκδοθεί διαπλαστικού χαρακτήρα Απόφαση επί της ουσίας της υποθέσεως περί την μισθολογική αξίωση των Ιατρών κλάδου Ε.Σ.Υ., μελών των αντίστοιχων Ενώσεων (και εν προκειμένω της Ένωσής σας), για επαναφορά των αποδοχών τους στο προ των μισθολογικών περικοπών του μήνα Αυγού-στου του έτους 2012 επίπεδο.
Έτι περαιτέρω, θα επιδιωχθεί, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 1 παρ. 1 του Ν.3900/2010 (ΦΕΚ Α’ 213) (πρότυπη δίκη), η εισαγωγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας (Ολομέλεια), με πράξη Τριμελούς Επιτροπής, των Προσφυγών που θα έχουν ασκηθεί, ύστερα από την υποβολή σχετικού αιτήματος, δεδομένου ότι τίθεται ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος, το οποίο θα έχει συνέπειες για ευρύτερο κύκλο προσώπων, όπως είναι εν προκειμένω οι Ιατροί κλάδου Ε.Σ.Υ.
Αντίθετα, η Αγωγή (πέραν της επιβάρυνσης με δικαστικό ένσημο κτλ.), αποβαίνει αλυσιτελής, δοθέντος ότι αναφέρεται σε ορισμένο παρελθόν χρονικό διάστημα και δεν παράγει ευρύτερο δεδικασμένο, πέραν του γεγονότος, ότι θα απαιτηθεί πολύχρονη δικαστική αντιδικία, μέχρις ότου εκδοθεί αμετάκλητη Δικαστική Απόφαση, με άγνωστο, μάλιστα, το αποτέλεσμα.

Με εκτίμηση
Δρ Μιχαήλ Δ. Μιχαήλ

Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω

Δεν υπάρχουν σχόλια: