Τοποθέτηση ιατρού για ειδίκευση στην παιδιατρική κλινική του ΓΝΡόδου

ΑΔΑ: 6ΙΣΔ465ΦΥΟ-ΤΦΘ - Τοποθέτηση ιατρών σε Νοσηλευτικά Ιδρύματα για ειδίκευση 

 Λήψη αρχείου Προβολή αρχείου

Ημ/νία τελευταίας τροποποίησης: 11/05/2016 15:00:06

Είδος

Διορισμός ιατρών υπόχρεων εκπλήρωσης υπηρεσίας υπαίθρου

ΑΔΑ: ΩΤΦΗ465ΦΥΟ-Ε1Ο - Διορισμός ιατρών υπόχρεων εκπλήρωσης υπηρεσίας υπαίθρου. 

 Λήψη αρχείου Προβολή αρχείου

Ημ/νία τελευταίας τροποποίησης: 11/05/2016 10:52:36

Είδος

Για τους 50ρηδες συναδέλφους και βάλε........αφιερωμένο

Σύμφωνα με τις στατιστικές, αυτοί από εμάς που ήμασταν παιδιά τις δεκαετίες του 40, 50, 60 και 70, πιθανόν δεν θα έπρεπε να είχαμε επιζήσει.
Οι κούνιες μας ήταν βαμμένες με γυαλιστερή λαδομπογιά με βάση το μόλυβδο. Τα πατώματα είχαν μωσαϊκό που σου περόνιαζε τα κόκκαλα κι οι κρεβατοκάμαρες ξύλινα πατώματα που τα γυάλιζαν με παρκετίνη, με κάτι βαρειές παρκετέζες και κάθε τόσο αγκίθες καρφωνόντουσαν στις ξυπόλητες πατούσες μας.

Οι παιδικές αρρώστιες έκαναν θραύση. Κάθε τόσο κι ένας φίλος ή συμμαθητής πάθαινε ιλαρά, κοκύτη, μαγουλάδες, ανεμοβλογιά.
Δεν είχαμε καπάκια ασφαλείας στα μπουκάλια με τα φάρμακα, ούτε καπάκια στις πρίζες του δωματίου, εκείνες τις σκούρες τις φτιαγμένες από βακελίτη.
Ζεσταινόμασταν με σóμπες με ξύλα ή με… κάρβουνο, ή με θερμάστρες πετρελαίου. Που να βρεθεί καλοριφέρ τότε.

Τηλέφωνο είχε ή σε κανένα θάλαμο του ΟΤΕ με κερματοδέκτη με εκείνες τις μάρκες τις χαραγμένες, ή στο περίπτερο της γειτονιάς, που είχε κρεμασμένα με μανταλάκια τα περιοδικά μας ο Μικρός Ηρωας κι ο Μικρός Σερίφης, κι ακόμα το Ρομάντζο, το Πάνθεον, το Ντομινό, η Βεντέττα, το Πρώτο, το Εμπρός.
Ακόμα ζητάω τη σοκολάτα ΙΟΝ αμυγδάλου του ταλήρου, ή τις πρώτες γκοφρέτες ΜΕΛΟ με τα χαρτάκια με τις φορεσιές και τις σημαίες των χωρών του κόσμου, ακόμα θυμάμαι το Γλυφιτζούρι κοκοράκι, το μαλλί της γριάς στα πρόχειρα λούνα παρκ, το φρεσκοψημένο ποπ κορν , τις καραμέλες γάλακτος τις τυλιγμένες στο χρυσό χαρτί, τις κατακόκκινες καραμέλες τσάρλεστον ,το πεστίλι πέτσα βερίκοκο , το αυθεντικό παστέλι, και το κάτασπρο μαντολάτο. Ακόμα θυμάμαι τη γεύση απ το καλαμπόκι και τα κάστανα και συγκινούμαι όταν βλέπω καστανάδες, λίγους πια και καλαμποκάδες σε κάνα πανηγύρι.

Χάθηκαν τα αυθεντικά σουβλάκια με τα ντονέρ και την ξεροψημένη πίτα και το κοκινοπίπερο.
Τα αστικά λεωφορεία Σκανια Βάμπις, Σκόντα, Βόλβο κι αργότερα Βritish Leyland και ΗΙΝΟ, είχαν τη μηχανή μέσα και ήταν συνήθως καλυμμένη με μπλέ δερμάτινα καπιτονέ καλύμματα. Βόγκαγαν κάθε φορά που ο οδηγός άλλαζε ταχύτητα. Καμμιά φορά είχε και μια θέση μπροστά δεξιά δίπλα στη μηχανή που ηταν η καλύτερη για τα παιδικά μας όνειρα. Υπήρχε και εισπράκτορας στριμωγμένος δίπλα στην πίσω πόρτα με το κλασσικό γκρί καπέλο με το γείσο, ένα πρωτόγονο μικρόφωνο κι έλεγε τις στάσεις ή φώναζε τέρμα τα μία και είκοσι. Θυμάστε εκείνες τις κερματοθήκες που έβαζε τα κέρματα και που τώρα τελευταία ξανάγιναν της μόδας;

Τα κίτρινα τρόλευ με τους οδηγούς και τους εισπράκτορες με τις καφέ στολές, κι εκείνο το περίεργο μηχανάκι με τη μανιβέλλα που έκοβε τα εισιτήρια.

Τα γκρίζα αμερικάνικα πελώρια ταξί με τα καθισματάκια που έπεφταν από τις πλάτες των μπροστινών καθισμάτων, γυρόφερναν ή άραζαν στις πιάτσες. Κι οι πειρατές, «ένα διφραγκάκι Σύνταγμα» τους έκοβαν το μεροκάματο.
Ποιος να έχει τότε Ι.Χ Οι λίγοι τυχεροί αγόραζαν VW σκαραβαίους, ή μεταχειρισμένα Consoul Cortina, Hansa, Wartburg, FIAT 1100, Opel Olympia. Θυμάστε τα Anglia, τα Peugeot 403, τα Renault 10 ή το Simca 1000, με τα ανύπαρκτα καλοριφέρ και τα λιγνά λάστιχα.

Το γάλα μας το έφερνε ο γαλατάς ή μέσα σε γυάλινα μπουκάλια με αλουμινένια καπάκια ή μας το άδειαζε από μεγάλες καρδάρες στην κατσαρόλα στην εξώπορτα.
Οι κολώνες του πάγου που τις έφερνε ο παγοπώλης με την τρίκυκλη μοτοσυκλέτα του και τις κουβάλαγε με εκείνο το περίεργο εργαλείο γάντζο, αργοέλιωναν στο κεφαλόσκαλο. Και η βρύση του ψυγείου είχε στο στόμιο της τυλιγμένο ένα λευκό τουλπάνι σα φίλτρο. Που ηλεκτρικά ψυγεία. Αργότερα θυμάμαι κάτι ΠΙΤΣΟΣ ΙΖΟΛΑ και ΚΕΛΒΙΝΕΙΤΟΡ.

Οι παπλωματάδες, οι καρεκλάδες οι γανωτζήδες οι ακονιστές κι οι τσαγκάρηδες είχαν πολλή δουλειά. Στην κεντρική λεωφόρο ένα πλήθος από λούστρους με καλογυαλισμένα κασελάκια που λαμποκοπούσαν περιίμεναν πελάτη. Και σε κάποια γωνιά σε μια καμαρούλα 2Χ2 ήταν το βασίλειο του τσαγκάρη με εκείνο το περίεργο καλαπόδι που έβαζε ανάποδα το παπούτσι και το κόλλαγε και το κάρφωνε με εκείνες τις μαύρες πρόκες με το πλατύ κεφάλι και διάχυτη η μυρουδιά της βενζινόκολλας.

Στη γωνιά του δρόμου μια ΕΒΓΑ που πούλαγε γάλα, γιαούρτια και παγωτά σε ψυγεία με μαύρα λαχιστένια καπάκια, και σε μια γωνιά μεταλλικά κουτιά με γυάλινο επάνω μέρος και μέσα μπισκότα γεμιστά με κρέμα γεύση βανίλλια σοκολάτα φράουλα και μπανάνα και κουραμπιέδες Μπούσιου αν θυμάμαι τυλιγμένους σε ημιδιαφανές χαρτί.

Στο κομμωτήριο της γειτονιάς οι κυρίες ψηνόντουσαν με τις ώρες κάτω απ τις κάσκες σεσουάρ με τα μαλλιά πασαλειμένα πλίξ τυλιγμένα σε ρόλλει κι όλα μαζί σκεπασμένα με δίχτυ και τα αυτιά σκεπασμένα με κοκκάλινα καπάκια. Η μανικιουρίστα καθάριζε τα πετσάκια και έβαφε τα νύχια με κατακόκκινο μανό που μύριζε ασετόν από δέκα μέτρα μακριά.

Ο καφές στα καφενεία ήταν μόνο Ελληνικός, τούρκικος τότε. Δεν υπήρχε νες ούτε φραπέ ούτε καπουτσίνο ούτε εσπρέσσο ούτε κάν φίλτρου γαλλικός. Μόνο σε κανένα ζαχαροπλαστείο εύρισκες γαλλικό και βέβαια τον πλήρωνες πανάκριβα. Οι πρώτες καφετιέρες ήταν κάτι γυάλινες κανάτες γεμάτες νερό πάνω στη φωτιά,με ένα ειδικό μεταλλικό φίλτρο που ο ατμός που υγροποιόταν έπεφτε πάνω στον καφέ τον έριχνε στο νερό και ο κύκλος συνεχιζόταν μέχρις εξαντλήσεως του περιεχομένου.

Σαββατόβραδο στα μικράτα μας σινεμαδάκι την σπουδαία περίοδο του Ελληνικού κινηματογράφου και το βράδυ ταβερνάκι με μπριζολίτσα παιδάκια και μια γουλιά μπύρα που μας έδινε κρυφά η μάνα μας γιατί «το παιδί δεν πρέπει να πίνει».
Και αργότερα πιο μεγάλοι πια σινεμά και καφετέρια στον Πύργο των Αθηνών ,το Loubier, το Blue Bell, του Φλόκα, το Βυζάντιο, του Βρυλώνια με τις φοβερές μακαρονάδες. Τη Σόνια.
Με πόση χαρά ακολουθούσαμε Κυριακή πρωϊ τον πατέρα στο καφενείο και απολαμβάναμε επί ώρες μια κουταλιά βανίλια, το γνωστο υποβρύχιο μεσα σε ένα ποτήρι παγωμένο νερό, ή τρώγαμε το μεζέ του ούζου και του αφήναμε το ούζο ξεροσφύρι. Κι ύστερα με το ποδήλατο πάνω κάτω στο πεζοδρόμιο κι εκείνος να μας ρίχνει κλεφτές ματιές κάθε που σήκωνε το κεφάλι του απ το τραπέζι με την πρέφα ή το τάβλι. Και το μεσημέρι της Κυριακής μετά το οικογενειακό γεύμα πόση πίκρα όταν έφευγε για το γήπεδο χωρίς εμάς γιατί ήταν μεγάλο παιγνίδι και με πόση λαχτάρα περιμέναμε να ακούσουμε την περιγραφή απ το ραδιόφωνο. Γεωργίου, Φώσκολος, Λογοθέτης κι αργότερα απ την τηλεόραση Διακογιάννης Φουντουκίδης Κατσαρός.

Η γλυκύτερη αναμονή το καλοκαίρι ήταν ο παγωτατζής με το καρότσι με τις σιδερένιες ρόδες που το σπρωχνε στο χωματόδρομο. Παπασπύρου ΑΣΤΥ ΕΒΓΑ. Μια δραχμή η κρέμα, μιάμιση το κακάο, δύο η σοκολάτα.

Τα καλοκαίρια μπάνιο με το πούλμαν ή πάνω στις καρότσες των αγροτικών ή με φορτηγά ή άντε με προϊστορικά λεωφορεία που ζεμάταγαν σαν την κόλαση στις κοντινές παραλίες, Καβούρι Βουλιαγμένη, Βάρκιζα άντε και στη Λουμπάρδα ή απ την άλλη μεριά Ραφήνα Νέα Μάκρη Κόκκινο λιμανάκι. Γελάγαμε με κάτι χοντρές γριές που κάνανε μπανιο με τις κομπιναιζόν, Πέφταμε κάτω και χτυπιόμασταν όταν βλέπαμε κάποιους με το ένα χέρι να κρατάνε τυλιγμένη την πετσέτα γύρω τους και με το άλλο να προσπαθούν να βγάλουν το μαγιό και ναι βάλουν εσώρουχο και παντελόνι. Σιχαινόμασταν τα κεφτεδάκια ή τα ντολμαδάκια στην αμμουδιά. Και το νερό που πίναμε ήταν πάντα χλιαρό.

Και φρούτα, θεούλη μου τι φρούτα ήταν αυτά! Θυμάμαι ακόμα τον πατέρα μου να κουβαλάει κάτι δωδεκάκιλα Αμερικάνικα ριγέ καρπούζια και γιαρμάδες που σε κάθε δαγκωνιά τα ζουμιά έτρεχαν στο πηγούνι και το λαιμό. Και πεπόνια που μοσχομύριζαν. Και κεράσια μέλι. Και σταφύλια ολόγλυκα. Ψωμί, τυρί φέτα και καρπούζι για φαγητό. Η υπέρτατη γεύση.

Πίναμε νερό απ το λάστιχο του κήπου (τι εμφιαλωμένα και πράσινα άλογα), τρώγαμε λουκουμάδες με ζάχαρη, κουλούρι και τριγωνάκι κεφαλοτύρι απ τον πλανόδιο κουλουρά έξω απ την εκκλησία, αμφίβολης καθαριότητας τυρόπιτες και σάμαλι ( Δεν έχω ξαναδοκιμάσει από τότε τέτοια νοστιμιά), κοκ και κορνέ με σαντιγύ, και πάστες νουγκατίνες σοκολατίνες και σεράνο απ τις ΕΒΓΑ της γειτονιάς. Γευόμασταν βούτυρα και μαρμελάδες σπιτικές και σπιτικά γλυκά κουταλιού συκαλάκι, περγαμόντο, βύσσινο και πορτοκάλι, νερατζάκι, και φαγητά που δεν τα φτιάχνουν τώρα γιατί είναι κουραστικά. Ροστ μπήφ, μελιτζάνες παπουτσάκια, ιμάμ, παστίτσια, μουσακάδες. Τρώγαμε τόνους κεφτέδες με πατάτες τηγανιτές αλλά ποτέ δεν είμασταν υπέρβαροι γιατί γυρνάγαμε όλη μέρα στους δρόμους και τις αλάνες παίζοντας.
Μοιραζόμασταν με τους φίλους μας μια πορτοκαλάδα ή γκαζόζα απ το ίδιο μπουκάλι και ποτέ κανένας μας δεν έπαθε τίποτε. Δεν πολυαρωσταίναμε , αλλά αν τύχαινε να αρρωστήσουμε πάντα υπήρχε μια καλή μάνα ή γιαγιά να μας δώσει λίγο φιδέ και να μας ρίξει βεντούζες να μας δώσει μια κουταλιά Νορισοντρίν, Ιπεσαντρίν ή ασπιρίνη διαλυμένη στο κουταλάκι μαζί με ζάχαρη, ή να μας κάνει μια ένεση με γυάλινη σύριγγα που τη βράζανε στο κατσαρολάκι, και πιο ύστερα να μας διαβάσει κανένα παραμυθάκι για να αποκοιμηθούμε. Και κάτι θερμόμετρα γυάλινα του πεντάλεπτου και στα πόδια του κρεβατιού να γουργουρίζει η γάτα η παρδαλή και να αναδεύεται και να παίζει με την άκρη της κουβέρτας.
Οταν κάναμε ποδήλατο (eska ή velamos) δεν φορούσαμε κράνος και στην πίσω ρόδα βάζαμε πάντα χαρτόνι από πακέττο τσιγάρα πιασμένο με ξύλινο μανταλάκι έτσι για να κάνει θόρυβο και να μας θυμίζει μηχανάκι.

Περνάγαμε ώρες έξω απ το σπίτι φτιάχνοντας πατίνια με ρουλεμάν και σανίδια και κατεβαίναμε τις κατηφόρες τις γειτονιάς απλά για να διαπιστώσουμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένο. Κι όταν σηκωνόμασταν μέσα απ τους θάμνους που καταλήγαμε, μαθαίναμε πώς να διορθώνουμε το πρόβλημα των φρένων. Για να μη ξαναπληγώσουμε τα γόνατα μας και να μην αποκτήσουμε ευμεγέθη καρούμπαλα στο κέντρο του μετώπου μας Κι αν τα αποκτούσαμε τα πατάγαμε με εκείνα τα μεγάλα τάλληρα για να μη φουσκώσουν.
Είχαμε φίλους. Βγαίναμε στο δρόμο και τους βρίσκαμε. Παίζαμε μπάλα και κυνηγητό στους δρόμους. Τα δοκάρια στα αυτοσχέδια γήπεδα ήταν ή οι σχολικές τσάντες ή τα πουλόβερ κι οι ζακέττες μας κουβαριασμένες και για καλάθια του μπάσκετ είχαμε τα περβάζια των παραθύρων. Πόσες φορές δεν σπάγαμε και κανένα τζάμι και εξαφανιζόμασταν όλοι μαζί αφήνοντας τη μπάλα στα χέρια κάποιου συνταξιούχου που την έσκιζε με το σουγιά και την πέταγε στο δρόμο. Ο παλιόγερος !
Σκάβαμε λακουβάκια για να παίξουμε γκαζές, ακόμα και κουτσό μαζί με τα κορίτσια, χαρτάκια ή απ αυτά που αγοράζαμε απ τα περίπτερα ή με τα χαρτόνια απ τα πακέτα τα τσιγάρα.
Πηγαίναμε στα σπίτια των φίλων μας και χτυπούσαμε την πόρτα, ή το πιο συνηθισμένο μπαίναμε χωρίς να ρωτήσουμε. Πέφταμε από δέντρα, κοβόμασταν, πληγώναμε τα γόνατα μας και σπάγαμε και κανένα χέρι και οι γονείς μας μάς κατσάδιαζαν κι αυτό ήταν. Λίγο βάμμα στην πληγή κι όξω απ την πόρτα. Τσακωνόμασταν και παίζαμε μπουνιές και μαυρίζαμε και μελανιάζαμε και πάλι φιλιώναμε. Παίζαμε ξιφομαχίες με αυτοσχέδια ξύλινα σπαθιά. Τα ακόντια μας ήταν τα κοντάρια απ τις σκούπες ειδικά από εκείνες που τύλιγαν με μια μαξιλαροθήκη και ξαράχνιαζαν τα ταβάνια. Οι ασπίδες μας ήταν τα καπάκια απ τις μεγάλες κατσαρόλες .

Τρώγαμε ακόμα και σκουλήκια και λάσπες απ τον κήπο. Θυμάστε τη γεύση της λάσπης; Ούτε μάτια βγάλαμε, ούτε τα σκουλήκια έζησαν για πολύ το στομάχι μας.
Κι όταν η γιαγιά πότιζε τον κήπο τι πλάκα να της πατάς το λάστιχο του ποτίσματος και να της κόβεις το νερό κι εκείνη να φωνάζει. Κι ο πανικός ακόμα μεγαλύτερος όταν πιάναμε το φλίτ με το εντομοκτόνο για να παίξουμε ανίδεοι για το δηλητήριο που περιείχε.
Στους ποδοσφαιρικούς μας αγώνες την ομάδα την έφτιαχναν μερικοί, οι υπόλοιποι μάθαιναν να ζουν χωρίς αρχηγιλίκι. Φεύγαμε απ το σπίτι το πρωί και παίζαμε όλη μέρα ελεύθεροι αρκεί να γυρίζαμε πίσω μόλις άρχιζε να σκοτεινιάζει, ή όταν η μάνα μας έβαζε τις φωνές απ το μπαλκόνι να τσακιστούμε να ανεβούμε για διάβασμα. Δεν είχαμε βιντεοπαιχνίδια ούτε καν τηλεόραση, ούτε κινητά ούτε υπολογιστές ή internet άντε κανένα ραδιόρφωνο με λυχνίες. Το καλύτερο δώρο ήταν ένα μικρό τρανζιστοράκι με εννιάβολτη Bereck για να ακούμε Εθνικό, ή Ενόπλων.
Πηγαίναμε σχολείο και τα Σάββατα. Τρείς μέρες πρωι, τρείς μέρες απόγευμα. Τετάρτη απόγευμα Πέμπτη πρωί και την πρώτη ώρα Μαθηματικά. Πόσες φορές δεν αισθανθήκαμε το χέρι κάποιου καθηγητή να μας σηκώνει απ τη φαβορίτα ή να μας τραβάει τα αυτιά, η να μας ρίχνει μια σβουριχτή σφαλιάρα. Κι η βίτσα, συνήθως από μουριά να μας πληγώνει την παλάμη. Οι πράξεις μας ήταν δικές μας και οι συνέπειες θα βάρυναν εμάς.
Ποιος δε θυμάται τις καζούρες ιδιαίτερα στους Θεολόγους, τις Αγγλικούδες και τους Τεχνικούς. Τα παρατσούκλια που τους βγάζαμε τα παλιόπαιδα. Ο γιαουρτάς, ο καρκίνος ο θέκλας η θρούμπος ο φισφιρίκος. Την αγωνία μόλις έμπαινε ο μαθηματικός κι άνοιγε τον κατάλογο. -Για να σηκωθεί σήμερα ο ………. Και μέχρι να πεί τον μελλοθάνατο, κόμπος το στομάχι.
Θυμάστε στα διαγωνίσματα την απεγνωσμένη προσπάθεια να αντιγράψουμε με το βιβλίο στα γόνατα, ή τα σκονάκια κρυμμένα στα μανίκια, ή τα κορίτσια που τάγραφαν με στυλό BIC ή SCHNEIDER πάνω στα μπούτια τους και τα κάλυπταν με τις μπλέ ποδιές τους. Μπλέ κοριτσίστικες ποδιές, άσπρο γιακαδάκι και άσπρη μπλέ κορδέλλα στα μαλλιά. Ποδιές που εξαφανιζόντουσαν στο λεωφορείο και χωνόντουσαν μες στις τσάντες και ταΆ αγόρια που περίμεναν στο τέρμα του λεωφορείου.
Ποιος δε θυμάται τις ημερήσιες εκδρομές στον Κάλαμο, τον Αη Γιάννη το Ρώσσο, το Ναύπλιο, τον Οσιο Λουκά, τους Δελφούς για να δούμε τον Ηνίοχο τον σκανδαλιάρη που σε κοίταγε πονηρά όπου κι αν στεκόσουνα ,με κάτι απίστευτα πούλμαν.

Και τους ποδοσφαιρικούς αγώνες των τριών ωρών και βάλε στα άδεια οικόπεδα που τώρα έχουν γίνει μεζονέτες και στούντιο.
Κάποιοι μαθητές όχι τόσο έξυπνοι ή επιμελείς έχαναν την τάξη και ξαναπήγαιναν στην ίδια. Θυμηθείτε πόσους διετείς είχατε στην τάξη σας στο γυμνάσιο. Ήταν εύκολα αναγνωρίσιμοι απ τα γένια και τη χοντρή φωνή.
Ο πρώτος μας έρωτας ήταν συνήθως αδελφή ή εξαδέλφη του καλύτερου φίλου μας. Θυμόσαστε το χτυποκάρδι αλήθεια; Την αγωνία μη μας πάρουν χαμπάρι. Το πρώτο φιλί. Τα ξαναμμένα μάγουλα ,το χνούδι πάνω απ το χείλος μας.
Θυμάστε τα πάρτυ γενεθλίων με 15 αγόρια και δύο κορίτσια, (Ποιος να αφήσει την κόρη του να πάει) με πορτοκαλάδα ή ΤΑΜ ΤΑΜ, πατατάκια τσιπς και σπιτικό κέϊκ κι αργότερα βερμουτάκι και ξηρούς καρπούς. Τις άπειρες φορές που χορεύαμε το ίδιο μπλούζ σε συνενόηση με τον υπεύθυνο του πικάπ, έτσι για να μένουμε πιο πολλή ώρα αγκαλιασμένοι με το κορίτσι των ονείρων μας. Την απίστευτη φράση ΤΑ ΦΤΙΑΞΑΜΕ. Τι φτιάξαμε ο Θεός κι η ψυχή μας.
Πηγαίναμε στο γήπεδο τρείς ώρες πριν το μάτς και γυρίζαμε παπί από τη βροχή και παγωμένοι μέχρι το μεδούλι τυλιγμένοι με μουσκεμένες σημαίες και χωμένοι σε πλαστικές σακούλες Κι με τις κάλτσες να τρέχουν.

Υπήρχαν τέσσερις εποχές διακριτές μεταξύ τους. Τα φύλλα των δέντρων έπεφταν το φθινόπωρο και τα μπουμπούκια των λουλουδιών άνθιζαν την άνοιξη. Υπήρχαν δέντρα και κήποι στις αυλές των σπιτιών και πηγάδια και χώμα που μύριζε μετά το πότισμα . Θυμάστε τους πανσέδες; Τα σκυλάκια; Τα χρυσάνθεμα;
Τις πλεχτές ζακέτες που βάζαμε κάπου μετά το Πάσχα. Τα πρώτα μακριά παντελόνια.
Τα καλοκαιρινά βράδια τα βγάζαμε ή στα σκαλιά παρέες παρέες, ή παίζοντας κρυφτό και κρυφτοντένεκο, ή στα καλοκαιρινά σινεμά με τα χαλίκια, τις καρέκλες με το πλαστικό σκοινί, τις μπουκαμβίλιες στη μάντρα , τον πασατέμπο και την πορτοκαλάδα ΠΑΡΘΕΝΩΝ. Αξέχαστα χρόνια.
Οι γενιές αυτές έβγαλαν μερικούς απ τους καλύτερους επιστήμονες, γιατρούς, μηχανικούς, ανθρώπους εργατικούς και τίμιους οικογενειάρχες και πολλούς άλλους. Τα τελευταία πενήντα χρόνια έγινε έκρηξη σε καινοτομίες και νέες ιδέες. Είχαμε επιτυχίες, αποτυχίες και υπευθυνότητα και μάθαμε να τα αντιμετωπίζουμε όλα. Μεγαλώσαμε σαν παιδιά με τις χαρές και τις λύπες, μας. Ζήσαμε. Και θα εξακολουθήσουμε να ζούμε όσο μας χρωστάει ο Θεός, σε πείσμα όλων αυτών που μας πλαστικοποίησαν τη ζωή με δικές τους ιδέες και για δικό τους όφελος.

• Αλιευμένο από το Facebook.

Νοσοκομείο: Στα άκρα οδηγούνται οι σχέσεις μεταξύ γιατρών και νέας διοικήτριας Πηγή:www.dimokratiki.gr

Στα άκρα οδηγούνται οι σχέσεις της νέας διοικήτριας του Νοσοκομείου της Ρόδου κ. Κατερίνας Χατζηστρατή και του προέδρου του Δ.Σ. κ. Βασίλη Κινούς.

Μετά τον αιφνιδιαστικό έλεγχο που πραγματοποιήθηκε στις κλινικές του Νοσοκομείου της Ρόδου το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής από τη νέα διοικήτρια, όπως έγραψε η «δ», ακολούθησε και νέος έλεγχος το περασμένο Σάββατο, γεγονός που πυροδότησε την νέα αντίδραση του κ. Βασίλη Κινούς.

Η νέα διοικήτρια του Νοσοκομείου της Ρόδου κ. Κατερίνα Χατζηστρατή με δηλώσεις της στην «δημοκρατική» ξεκαθάρισε ότι οι έλεγχοι θα συνεχιστούν ακόμα πιο εντατικά, προκειμένου να μπει τάξη στην λειτουργία του. Μάλιστα δήλωσε ότι στον αιφνιδιαστικό έλεγχο που πραγματοποίησε την Μεγάλη Παρασκευή, εντόπισε αρκετούς γιατρούς οι οποίοι, αν και θα έπρεπε να εφημερεύουν δεν ήταν στις θέσεις τους, διαψεύδοντας τα όσα υποστηρίζουν οι ίδιοι οι γιατροί ότι δεν ήταν μεν στη θέση τους, αλλά ήταν εντός του χώρου του Νοσοκομείου.

Η κ. Χατζηστρατή, είπε ότι την επόμενη φορά που θα εντοπίσει γιατρό εφημερίας να μην είναι στη θέση του, θα ακολουθηθούν όλες οι προβλεπόμενες από το νόμο διαδικασίες και θα επιβληθούν κυρώσεις. Περαιτέρω, η ίδια υποστηρίζει ότι όχι μόνο δεν ήταν αιφνιδιαστικός ο έλεγχος που πραγματοποίησε την Μεγάλη Παρασκευή αλλά, είχε προειδοποιήσει τους γιατρούς για τις προθέσεις της. «Θα ελέγχω και θα επιβάλλω ποινές. Οι αντιδράσεις προέρχονται από μια πολύ μικρή μερίδα γιατρών» δήλωσε η κ. Χατζηστρατή.

Ο νέος έλεγχος του περασμένου Σαββάτου, πυροδότησε νέα σειρά αντιδράσεων και όξυνε ακόμα περισσότερο το ήδη τεταμένο κλίμα στο Νοσοκομείο της Ρόδου. Σύμφωνα με όσα δήλωσε στην «δ» ο πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών κ. Βασίλης Κινούς, στον νέο έλεγχο που πραγματοποίησε η κ. Χατζηστρατή, βρήκε όλους τους γιατρούς στη θέση τους, όμως δήλωσε ότι η συμπεριφορά της και ο τρόπος λειτουργίας της, έχει εξοργίσει όχι μόνον τον ίδιο αλλά και τους συναδέλφους του.

Χαρακτηριστική είναι μάλιστα η ανάρτηση του κ. Βασίλη Κινούς στον ιστότοπο της Ενωσης Νοσοκομειακών Γιατρών μετά τον νέο έλεγχο που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο από την νέα διοικήτρια:

«Δυστυχώς αναγκάζομαι στον διαδικτυακό χώρο μας να αναφέρω ένα πρωτόγνωρο περιστατικό που συνέβη με την νέα διοικήτρια του νοσοκομείου μας στο πρόσωπό μου. Μετά τον δεύτερο έλεγχο που πραγματοποιήθηκε σήμερα και αφού μου τηλεφώνησαν με αγανάκτηση πάρα πολλοί γιατροί έπρεπε να επικοινωνήσω μαζί της. Δέχτηκα δυστυχώς  μια απαξίωση με ύφος επιθετικό και λόγια που δεν μπορούν να περιγραφούν. Λυπάμαι πολύ. Ποτέ στο παρελθόν δεν έχει συμβεί κάτι παρόμοιο με κανένα διοικητή. Έπρεπε να σκεφτεί ότι είμαι ένας γιατρός που υπηρετώ 20 χρόνια το νοσοκομείο και να σεβαστεί τουλάχιστον αυτό.

Συναδελφικά

Κινούς Βασίλης».

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αύριο Τετάρτη, οι νοσοκομειακοί γιατροί έχουν προγραμματίσει γενική συνέλευση στις 12 το μεσημέρι στην οποία θα συζητηθούν α) η επικαιροποίηση του πλαισίου εφημέρευσης και β) η διαμόρφωσή του από την Γενική Συνέλευση και η κατάθεσή του ως εισήγηση στο Επιστημονικό Συμβούλιο.

Με δηλώσεις του στην «δημοκρατική» ο πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών ανέφερε ότι θα τεθεί και το θέμα της νέας διοικήτριας του Νοσοκομείου στην αυριανή γενική συνέλευση.

«Θα προχωρήσουμε σε γενική συνέλευση για επικαιροποίηση λόγω των αλλαγών του νόμου στο πλαίσιο των εφημεριών. Θα πάρουμε κάποιες αποφάσεις την Τετάρτη, θα δώσουμε το καινούριο πλαίσιο εφημέρευσης το οποίο θα αποφασίσουμε, θα το καταθέσουμε στο επιστημονικό συμβούλιο και από εκεί και πέρα το επιστημονικό συμβούλιο και το Δ.Σ. θα αποφασίσουν τι θα γίνει. Το πλαίσιο εφημέρευσης στηριζόταν στον παλιό νόμο και είχε καταρτιστεί σε συνεννόηση με τον Επίτροπο, ώστε να βγαίνουν τα εντάλματα και να πληρώνονται οι γιατροί. Πρόσφατα έγιναν κάποιες μικρές αλλαγές στον νόμο, τις οποίες εμείς είχαμε μεν περιλάβει στο πλαίσιο εφημέρευσης του 2013, όμως ο επίτροπος δεν μπορούσε να τις δεχθεί γιατί δεν ήταν σαφείς και ξεκάθαροι οι νόμοι. Τώρα πλέον, που δια μέσου των ενώσεων και της Ομοσπονδίας έγιναν δεκτά τα αιτήματά μας, θα καταθέσουμε το νέο πλαίσιο εφημέρευσης με μικροαλλαγές για ορισμένα τμήματα και κλινικές. Στην γενική συνέλευση θα τεθεί και το θέμα που προέκυψε με την νέα διοικήτρια του Νοσοκομείου  και εκεί θα κληθούν οι συνάδελφοι να καταθέσουν τις απόψεις τους. Εδώ και μήνες λειτουργούσαμε άψογα και χωρίς διοίκηση, δεν έλειπαν ποτέ συνάδελφοι, γιατροί, νοσηλευτές και όλοι δούλευαν με τον ίδιο ρυθμό. Μας έκανε τρομερή εντύπωση, γιατί η πρώτη κίνηση της νέας διοικήτριας ήταν ο έλεγχος των εργαζομένων που έχουν δώσει και την ψυχή τους γι΄αυτό το ίδρυμα. Το Νοσοκομείο της Ρόδου έχει πάρα πολλά προβλήματα και δεν νομίζουμε ότι προτεραιότητα έχουν οι έλεγχοι. Αν υπάρχουν προβλήματα μπορούν να λυθούν με τον διάλογο, η αστυνόμευση δεν βοηθά πουθενά αλλά αντίθετα δημιουργεί εντάσεις».

Ο κ. Κινούς έκανε γνωστό ότι για τον τρόπο λειτουργίας της νέας διοικήτριας του Νοσοκομείου της Ρόδου έχει ήδη ενημερώσει την Ομοσπονδία των νοσοκομειακών γιατρών καθώς επίσης, ανέφερε ότι έχει μιλήσει και ενημερώσει σχετικά και έναν βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίον ωστόσο δεν ήθελε να κατονομάσει.

Οι νεότερες εξελίξεις, επί του θέματος θα πρέπει να αναμένονται αύριο, μετά την γενική συνέλευση.

Διορισμός Αναπληρωτή Διοικητή

ΑΔΑ: 6Ο1Α465ΦΥΟ-ΕΑΙ - Διορισμός Αναπληρωτή Διοικητή στο ενιαίο Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία ‘Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου «ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ» - Γ.Ν. – Κ.Υ. Κω «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» - Γ.Ν. – Κ.Υ. Καλύμνου «ΤΟ ΒΟΥΒΑΛΕΙΟ»’, με αρμοδιότητα στο πρώην Γ.Ν. Ρόδου «ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ», αρμοδιότητας 2ης Υ.ΠΕ. Πειραιώς και Αιγαίου.

 Λήψη αρχείου Προβολή αρχείου

Ημ/νία τελευταίας τροποποίησης: 09/05/2016 11:44:07

Γενική Συνέλευση .

ΓΕΝΙΚΉ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΊΑΚΩΝ ΙΑΤΡΏΝ ΡΟΔΟΥ ΚΑΙ ΚΥ


Τετάρτη 11/06/2016 και ώρα 12 στο Αμφιθέατρο του Νοσοκομείου

Θέματα : 1. Επικαιροποίηση του πλαισίου εφημέρευσης 

                  2.Διαμορφωσή του από την Γενική Συνέλευση και κατάθεση του ως εισήγηση στο Επιστημονικό Συμβούλιο .


Απαραίτητη η παρουσία συναδέλφων από όλα τα τμήματα του Νοσοκομείου .

Κουντούρης Μχάλης

Δυστυχώς....

Δυστυχώς αναγκάζομαι στον διαδικτυακό χώρο μας να αναφέρω ένα πρωτόγνωρο περιστατικό που συνέβη με την νέα διοικήτρια του νοσοκομείου μας στο πρόσωπο μου. Μετά τον δεύτερο έλεγχο που πραγματοποιήθηκε σήμερα και αφού μου τηλεφώνησαν με αγανάκτηση πάρα πολλοί γιατροί έπρεπε να επικοινωνήσω μαζί της. Δέχτηκα δυστυχώς  μια απαξίωση με ύφος επιθετικό και λόγια που δεν μπορούν να περιγραφούν. Λυπάμαι πολύ . Ποτέ στο παρελθόν δεν έχει συμβεί κάτι παρόμοιο με κανένα Διοικητή. Έπρεπε να σκεφτεί ότι είμαι ένας γιατρός που υπηρετώ 20 χρόνια το νοσοκομείο και να σεβαστή τουλάχιστον αυτό.
Συναδελφικά
Κινούς Βασίλης 

Τεταμένο το κλίμα στο Νοσοκομείο Ρόδου! Αιφνιδιαστικοί έλεγχοι της νέας διοικήτριας

Τεταμένο το κλίμα στο Νοσοκομείο Ρόδου! Αιφνιδιαστικοί έλεγχοι της νέας διοικήτριας

7 Μάιος 2016 • Από Μαίρη Φώτη

Τεταμένο είναι το κλίμα στο Νοσοκομείο της Ρόδου μεταξύ των γιατρών και της νέας διοικήτριας, έπειτα από αιφνιδιαστικό έλεγχο που πραγματοποίησε προ ημερών η κ. Κατερίνα Χατζηστρατή στις κλινικές. Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής» η κ. Χατζηστρατή κατά τον έλεγχο που πραγματοποίησε, διαπίστωσε ότι κάποιοι γιατροί δεν ήταν στις θέσεις τους, γεγονός που προκάλεσε την αντίδρασή της. Μάλιστα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, με επιστολή της απηύθυνε συστάσεις προς τους συντονιστές διευθυντές των κλινικών του Νοσοκομείου της Ρόδου, προειδοποιώντας τους ότι την επόμενη φορά που θα επαναληφθεί το ίδιο φαινόμενο, θα υπάρξουν κυρώσεις. Φέρεται μάλιστα να προειδοποίησε πως δεν θα διστάσει να απευθυνθεί στον εισαγγελέα και να διατάξει ΕΔΕ, αν διαπιστωθεί ξανά να απουσιάζει γιατρός σε ώρα υπηρεσίας από τη θέση του.
Η κίνηση αυτή της νέας διοικήτριας, προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις των γιατρών, καθώς θεωρήθηκε ως «επιθετική ενέργεια» από πλευράς της. Μάλιστα, οι γιατροί οι οποίοι δέχθηκαν την επίπληξη, υποστηρίζουν ότι την ώρα του ελέγχου δεν ήταν στις θέσεις τους, βρίσκονταν όμως εντός του Νοσοκομείου διεκπεραιώνοντας άλλες υποχρεώσεις και διατείνονται ότι η κ. Χατζηστρατή δεν τους αναζήτησε για να διαπιστώσει ότι βρίσκονταν πράγματι στο χώρο εργασίας τους.
Ο πρόεδρος της Ενωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Ρόδου κ. Βασίλης Κινούς, επιβεβαίωσε τις πληροφορίες της «δημοκρατικής» για τον ξαφνικό έλεγχο της νέας διοικήτριας και εξέφρασε την δυσφορία του, λέγοντας πως κανένας από τους προκατόχους της δεν ξεκίνησε την θητεία του με τον τρόπο αυτόν. Μάλιστα, δήλωσε πως οι γιατροί τελούν σε κατάσταση αναμονής για να δουν τις προθέσεις της νέας διοικήτριας και αναλόγως να αντιδράσουν καθώς τελεί σε εκκρεμότητα και η έγκριση του νέου πλαισίου εφημεριών (σχετικά έχει γράψει η «δημοκρατική»).
«Περιμένουμε τις εξελίξεις και θα κινηθούμε αναλόγως», δήλωσε στην «δ» ο κ. Βασίλης Κινούς, ο οποίος μάλιστα είπε χαρακτηριστικά: «δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιζόμαστε με αυτόν τον τρόπο, όταν κάποιος δέχεται αναίτια επίθεση θα πρέπει να αμυνθεί».
Ο πρόεδρος των Νοσοκομειακών Γιατρών εξέφρασε την άποψη ότι θα έπρεπε πρώτα η νέα διοικήτρια να έρθει σε επαφή με το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, να ενημερωθεί για τα σοβαρά προβλήματα που υπάρχουν λόγω της υποστελέχωσης και στη συνέχεια, αν διαπίστωνε λειτουργικά ή άλλα προβλήματα, να βρεθεί λύση μέσω του διαλόγου των δύο πλευρών. «Δεν είναι δυνατόν να βρισκόμαστε απολογούμενοι για την προσπάθεια που καταβάλλουμε να κρατήσουμε το Νοσοκομείο όρθιο. Δουλεύουμε περισσότερες ώρες απ΄όσο προβλέπει η νομοθεσία, διότι αν δεν το κάνουμε αυτό οι κλινικές ή θα κλείσουν ή θα υπολειτουργούν. Καλύπτουμε με υπερπροσπάθεια τις ανάγκες των εφημεριών, αμειβόμαστε με τα ελάχιστα χρήματα και προσπαθούμε να καλύπτουμε τις ανάγκες κάθε κλινικής, που είναι διαφορετικές. Η νέα διοικήτρια, θα έπρεπε πρώτα να μας καλέσει να συζητήσουμε, να τις εκθέσουμε τα προβλήματα και την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στο Νοσοκομείο και στη συνέχεια να βρούμε λύσεις στα όποια προβλήματα. Θεωρούμε ότι η κίνηση αυτή από πλευράς της ήταν επιθετική. Κι άλλοι διοικητές έκαναν ελέγχους, όχι όμως στο ξεκίνημα της θητείας τους και οπωσδήποτε όχι πριν ενημερωθούν από τους γιατρούς και τους νοσηλευτές για το τι πραγματικά συμβαίνει. Όταν κάποιος δέχεται επίθεση, αντιδρά», δήλωσε ο κ. Κινούς.
Ο πρόεδρος της Ενωσης Νοσοκομειακών Γιατρών πάντως, ξεκαθάρισε ότι περιμένει τις εξελίξεις από πλευράς της νέας διοίκησης στο επόμενο διάστημα για να καθοριστούν και οι περαιτέρω ενέργειες από πλευράς του, καθώς ακόμα παραμένει σε εκκρεμότητα η έγκριση του νέου πλαισίου εφημέρευσης, το οποίο δεν έχει καμία αλλαγή λόγω της έλλειψης προσωπικού.

Παρασκευή 6 και Σάββατο 7 Μαϊου

48ωρη Γενική Πανεργατική απεργία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

για το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που ψηφίζεται στη Βουλή.

Συμμετέχουμε στις πορείες και τα συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα.

Μια ιστορική αναδρομή για τους διοικητές και υποδιοικητές του ΕΣΥ.

Αντώνη Καραβά υ Αντώνη Καραβά 

Οι διοικητές-μάνατζερ και οι υποδιοικητές δεν υπήρχαν πάντα στο ΕΣΥ. Η αντίσταση του κινήματος στα νοσοκομεία ακύρωνε στην πράξη ή καθυστερούσε την εφαρμογή του θεσμού του μάνατζερ που επιχείρησαν από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 να επιβάλουν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Ο ιδρυτικός νόμος του ΕΣΥ 1397/83 προέβλεπε την διοίκηση των νοσοκομείων από 5μελή και -σε πάνω από 300 κλίνες- από 7μελή συμβούλια με διορισμένο πρόεδρο (και αντιπρόεδρο στα 7μελή Δ.Σ.).

Το διοικητικό μοντέλο είχε τα χαρακτηριστικά της στενής σχέσης με το υπουργείο και την κυβερνητική πολιτική σε ένα πλαίσιο  αρχικά κρατικής στήριξης και επέκτασης του δημόσιου συστήματος υγείας αλλά και με σοβαρή επιρροή και λόγο της κομματικής βάσης του ΠΑΣΟΚ  (σαν μαζικό λαϊκό κόμμα εκείνη την περίοδο) πάνω στις διοικήσεις. Ο ενθουσιασμός και το όραμα διαρκούν μέχρι το 1985 με την στροφή στη λιτότητα και το πάγωμα των πιστώσεων.

Στις αρχές του 90, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχειρεί μια σαρωτική επίθεση στο ΕΣΥ. Η κρατική επιχορήγηση μειώνεται δραματικά (-28% το 1992 ,-9,4% το 1993) και τα ελλείμματα των νοσοκομείων εκτινάχτηκαν στα 150 δις δρχ.

Ο θεσμός του μάνατζερ εμφανίζεται για πρώτη φορά με τον νόμο Σούρλα 2071/1992 που μεταξύ άλλων προέβλεπε τις περικοπές στα κέντρα υγείας με την υπαγωγή τους στις νομαρχίες, την δυνατότητα άσκησης ιδιωτικού έργου από τους γιατρούς του ΕΣΥ, τις υποχρεωτικές μετατάξεις νοσηλευτών, την ίδρυση ιδιωτικών κλινικών, την αύξηση του νοσηλίου (πρώτα 300% και κατόπιν 600%), τα εισιτήρια στα εξωτερικά ιατρεία (1.000 δρχ) και την εισαγωγή(5.000δρχ), την αύξηση της συμμετοχής στα φάρμακα και την υποβάθμιση του ΕΟΦ και της κρατικής φαρμακαποθήκης και την σύναψη συμβάσεων των ταμείων με τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια και  διαγνωστικά κέντρα. Οι προσλήψεις γιατρών πάγωσαν και τα μέτρα συνοδεύτηκαν με κατασταλτική πολιτική με απόλυση 2.000 συμβασιούχων νοσηλευτών, αθρόες μετατάξεις και διώξεις, εφόδους στα νοσοκομεία για τον έλεγχο των εφημερευόντων γιατρών.

Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία συγκρούστηκαν με αυτές τις επιθέσεις όλη την διάρκεια της τριετίας 1990-1993. Οι εργαζόμενοι στο Αγία Σοφία αντιμετώπισαν την βία των ΜΑΤ μέσα στους διαδρόμους του παιδιατρικού(!) νοσοκομείου. Στο πλευρό τους βρέθηκαν συμπαραστάτες οι εργαζόμενοι του Λαϊκού που κήρυξαν απεργία και διαδήλωσαν στην πύλη του Αγ. Σοφία. Το σύνθημα «αυτή η πολιτική δεν είναι της υγείας είναι του χιλιάρικου και της τρομοκρατίας» έγινε το κεντρικό σύνθημα των διαδηλωτών απεργών των νοσοκομείων

Ο νόμος Πεπονή το 1996 προβλέπει την ανάθεση της διαχείρισης των νοσοκομείων σε μάνατζερ, την αυτοδιαχείριση των νοσοκομείων που θα χρηματοδοτούνται από σφικτούς σφαιρικούς προϋπολογισμούς, με αύξηση των νοσηλίων  και με έντοκο δανεισμό από τις τράπεζες και την πώληση υπηρεσιών υγείας. Ο νόμος προέβλεπε επίσης την αξιολόγηση του κάθε νοσοκομείου με κριτήρια «κόστους-αποτελεσματικότητας» για να στηρίξουν τις απόπειρες περιορισμού της επιχορήγησης και το κλείσιμο τμημάτων και νοσοκομείων. Ο νόμος Πεπονή δεν ψηφίστηκε κάτω από τις αντιδράσεις με αιχμή την εικοσαήμερη απεργία των νοσοκομειακών γιατρών της ΕΙΝΑΠ που σύνδεσε το αίτημα για νέο μισθολόγιο με την απόρριψη του νομοσχεδίου. Η απεργία στηρίχτηκε στην δυναμική των γενικών συνελεύσεων και πήρε μαχητικές μορφές με απεργιακές επιτροπές. Η τότε συνδικαλιστική ηγεσία της ΠΑΣΚΕ, στην ΟΕΝΓΕ και στη ΠΟΕΔΗΝ, ήταν από την αρχή ενάντια στο αίτημα για απόσυρση και μιλούσε για τροποποιήσεις του νόμου.

Ο νόμος Γείτονα 2519/1997 είναι μια ακόμα απόπειρα εισαγωγής της αγοραίας λογικής με τον διορισμό μάνατζερς, τις συγχωνεύσεις  νοσοκομείων, την εισαγωγή σφαιρικών προϋπολογισμών, των ομοειδών διαγνωστικών ομάδων ασθενειών για να γίνουν περικοπές σε εξετάσεις και θεραπείες και τα απογευματινά ιατρεία. Οι διαρκείς απεργιακές κινητοποιήσεις των γιατρών και των νοσηλευτών είχαν σαν αποτέλεσμα να μην εφαρμοστεί νόμος παρά την ψήφιση του. Ο Γείτονας που προσπάθησε να περικόψει τις εφημερίες, βρέθηκε εκτός υπουργείου μετά τις κινητοποιήσεις των νοσοκομειακών γιατρών.

Στη δεύτερη τετραετία της κυβέρνησης  Σημίτη η νεοφιλελεύθερη επίθεση παίρνει πιο επιθετικές μορφές με κυρίαρχη την ιδεολογία και την πολιτική του εκσυγχρονισμού: οι κοινωνικές δαπάνες  και οι εργατικές κατακτήσεις πρέπει να θυσιαστούν στο όνομα  της ΟΝΕ για την μείωση του δημόσιου ελλείμματος και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Στο πλαίσιο αυτό, ο υπουργός υγείας Α. Παπαδόπουλος παρουσιάζει τον Ιούλιο του 2000 το σχέδιο μεταρρύθμισης «Υγεία για τον πολίτη».

Τα βασικά σημεία του σχεδίου ήταν:

α) Η λειτουργία των νοσοκομείων σαν επιχειρήσεις με κατάργηση των εκπροσώπων των εργαζομένων και της τοπικής αυτοδιοίκησης και των εκλεγμένων επιστημονικών επιτροπών και τον συγκεντρωτικό έλεγχο από τον μάνατζερ και τους διευθυντές.

β)Η ίδρυση των Περιφερειακών Συστημάτων Υγείας (ΠΕΣΥ) με στόχο την περικοπή των προϋπολογισμών των νοσοκομείων, την κατάργηση και συγχώνευση νοσοκομείων και κλινικών, την απόδοση στον ιδιωτικό τομέα των υποστηρικτικών λειτουργιών των νοσοκομείων.

γ) Η δημιουργία του Οργανισμού Διαχείρισης Πόρων Υγείας (ΟΔΙΠΥ), ο οποίος συγκεντρώνει τους πόρους υγείας των ασφαλιστικών ταμείων και θα κάνει συμβάσεις με τον δημόσιο αλλά και τον ιδιωτικό τομέα. Η μεταφορά του κόστους περίθαλψης από τον κρατικό προϋπολογισμό στα ταμεία θα οδηγούσε στην επιβάρυνση των ταμείων, την μεταφορά πόρων στον ιδιωτικό τομέα, την κατηγοριοποίηση των ασθενών ανάλογα με την σύμβαση που θα έκανε το ταμείο τους, αλλά και σε απευθείας πληρωμές όσων δεν είχε συνάψει σύμβαση το ταμείο τους και βέβαια των ανασφάλιστων.

δ) Την ίδρυση απογευματινών ιατρείων που θα τα λειτουργούν γιατροί των ανώτερων βαθμίδων του ΕΣΥ με απευθείας πληρωμές των ασθενών.

ε)Το χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα με την άρση της μονιμότητας των νεοπροσλαμβανόμενων γιατρών, την αποδέσμευση του πτυχίου από το εργασιακό δικαίωμα με την καθιέρωση εξετάσεων για την έναρξη ειδικότητας, τις μετατάξεις και μετακινήσεις του προσωπικού.

Ο νόμος Παπαδόπουλου δεν πέρασε στο σύνολό του γιατί αντιμετώπισε έντονη κριτική και αντιστάσεις  στα νοσοκομεία αλλά και το σαρωτικό κύμα των απεργιών ενάντια στο Ασφαλιστικό του Γιαννίτση. Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία προχώρησαν σε μια σειρά απεργιακές κινητοποιήσεις  που υποχρέωσαν την κυβέρνηση να εξαγγείλει αύξηση του νοσοκομειακού επιδόματος (από 15.000 σε 60.000 δρχ. το μήνα).

Επιπλέον, η μετατροπή των δημόσιων νοσοκομείων σε ανταγωνιστικές επιχειρήσεις απαιτούσε αύξηση της επιχορήγησης τους για αβέβαια οικονομικά και κοινωνικά αποτελέσματα, πιθανή απειλή για τα επενδυτικά σχέδια των ιδιωτικών ομίλων και έτσι δεν επιλέχτηκε  η πολιτική του ανταγωνιστικού ΕΣΥ, αλλά του μαρασμού του με ζώνες εμπορευματοποίησης και ελεύθερο πεδίο για την κερδοσκοπία του ιδιωτικού τομέα.

Κάπως έτσι φτάσαμε στους  διοικητές των μνημονίων που  έγιναν οι ιμάντες μεταβίβασης των άθλιων πολιτικών Λοβέρδου και Γεωργιάδη: με κλείσιμο και συγχωνεύσεις νοσοκομείων, κατάργηση τμημάτων, κλινικών και κρεβατιών, με δραματική μείωση της χρηματοδότησης για υλικά και φάρμακα, με περικοπές σε εφημερίες και υπερωρίες, χαράτσια και αποκλεισμούς στους ασθενείς, ιδιωτικοποιήσεις υπηρεσιών, διώξεις συνδικαλιστικών κλπ.

Η σύντομη αυτή αναδρομή μας δείχνει ότι ο θεσμός του μάνατζερ-διοικητή είναι βασικός  νεοφιλελεύθερος θεσμός της αγοράς,  συμβατός με την πολιτική της λιτότητας, των περικοπών και των ιδιωτικοποιήσεων και σε καμιά περίπτωση  συμβατός με τις αρχές και το πρόγραμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς.

Περι εφημερίων .....

Το ένταλμα των εφημεριών Μαρτίου 2016 έχει αναρτηθεί στην ΕΑΠ και η αποπληρωμή τους θα γίνει στις 13/05/2016.

Συναδελφικά 

Κινούς Βασίλης 

Έγκριση πρόσθετων εφημεριών νοσοκομείων - ΠΕΔΥ μηνός Μαΐου 2016

ΑΔΑ: Ω2ΕΧ469Η2Ξ-ΓΦΒ - Έγκριση πρόσθετων εφημεριών νοσοκομείων - ΠΕΔΥ μηνός Μαΐου 2016

 Λήψη αρχείου Προβολή αρχείου

Ημ/νία τελευταίας τροποποίησης: 28/04/2016 11:42:05

Είδος: ΛΟΙΠΕΣ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙ

Έγκριση πρόσθετων εφημεριών νοσοκομείων - ΠΕΔΥ μηνός Ιανουαρίου 2016

ΑΔΑ: 6ΔΧΨ469Η2Ξ-ΦΓ8 - Έγκριση πρόσθετων εφημεριών νοσοκομείων - ΠΕΔΥ μηνός Ιανουαρίου 2016

 Λήψη αρχείου Προβολή αρχείου

Ημ/νία τελευταίας τροποποίησης: 28/04/2016 11:47:59

Είδος: ΛΟΙΠΕΣ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

ΚΟΙΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ ΛΥΚΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΚΟΡΓΙΑΛΕΝΕΙΟ ΜΠΕΝ ΣΕ ΓΝ ΡΟΔΟΥ

ΑΔΑ: Ψ6ΓΑ469Η2Ξ-ΜΒΩ - ΚΟΙΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ ΛΥΚΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΚΟΡΓΙΑΛΕΝΕΙΟ ΜΠΕΝ ΣΕ ΓΝ ΡΟΔΟΥ

 Λήψη αρχείου Προβολή αρχείου

Ημ/νία τελευταίας τροποποίησης: 05/05/2016 13:11:31

Είδος: ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ

Έκθεση έργων ζωγραφικής ασθενών της Ψυχιατρικής κλινικής του Γ. Ν.Ρόδου

Αλλαγή στην ηγεσία του ΚΕΕΛΠΝΟ

Δημοσιεύτηκε η απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Παύλου Πολάκη, για την αντικατάσταση του Θανάση Γιαννόπουλου από τη θέση του προέδρου του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ).

Σύμφωνα με την απόφαση, τη θέση του αποπεμφθέντος κ. Γιαννόπουλου καταλαμβάνει ο αναπληρωτής καθηγητής Χειρουργικής Θεόφιλος Ρόζενμπεργκ.

Ο κ. Ρόζενμπεργκ είναι ιδρυτής και επί πολλά έτη πρόεδρος των Ελλήνων “Γιατρών του Κόσμου”.

Από το 2007, διευθύνει το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών “Διεθνής Ιατρική - Διαχείριση Κρίσεων Υγείας”.

Αναπληρωτής του ορίζεται ο Αλκιβιάδης Βατόπουλος, καθηγητής Μικροβιολογίας της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ).

Η θητεία τους λήγει στις 10 Μαρτίου 2017, μαζί με εκείνη των υπολοίπων μελών του συμβουλίου.

ΔΗΜ.Κ.